Κι αλλο κουιζ

Ποια ειναι αυτη η κοπελιτσα που κατεβαινει διακριτικα-διακριτικα και λιγο ατσαλα για να βγει στη σκηνη και φαλτσαρει και λιγο στον πρωτο στιχο (σκοποΟοΟ);; Αυτη τη φορα δε θα σας δωσω επιλογες γιατι δε μου θυμιζει καμια αλλη, φοβαμαι ομως οτι θα την αναγνωρισετε γρηγορα απο τη φωνη. Ας ειναι...



Μα θελει και ερωτημα; Ειναι η μουσα μου, η εμπνευση μου, ο ανθρωπος μου, η μονη που εχει αποκλειστικη στηλη στο μπλογκ μου, αυτη που εχει στοιχειωσει τα Κουιζ μου και τα ποστ μου γενικοτερα, η ΛΙΑ!!!

Σας ελειψε δε σας ελειψε; Ε; Νεβερακο;

Εδω την παρακολουθουμε στα πρωτα βηματα της σολο καριερας της, την εποχη που ειπε οτι δεν θα φαει τα νιατα της πότε κανοντας φωνητικα στην αδερφη της και πότε στην Ελπιδα. Πηρε λοιπον κι αυτη ενα μικροφωνο και πηγε να τραγουδησει στη Eurovision, επιβεβαιώνοντας δυο πράγματα: Πρώτο ότι ναι, το κόλλημα ειναι οικογενειακό (πεντε εμφανισεις των αδερφων Τατα μετραω ετσι προχειρα, μπορει και να μου ξεφευγει καμια), και δευτερον οτι η οικογενειοκρατια κυριαρχει και στο χωρο της pop art (ο θεος να την κανει).
Μην εχοντας λοιπον ιδιαιτερη πειρα σε σολο εμφανισεις, λογικό ηταν να υποπεσει σε καποια στυλιστικά ολισθήματα. Γιατι καλή η πλισε ασπρη φουστα με το εκτοπισμα φουστανελας και η ασορτι μπλουζα τιγκα στην παγιετα σαν εναστρος ουρανος και με βατα ανεξελεγκτη , αλλα ολα αυτα οταν εισαι 50 χρονων τουλαχιστον. Αν προσθεσω το ανεκδιηγητο μαλλι-διασταυρωση αμπαζουρ και κουμαριας, το φρυδι-κυματοθραυστη και το κολιε απο περλες (με το κουμπωμα απο μπροστα παρατηρω,τρακ ειχε η κοπελα)), εχω το απολυτο προτυπο της συζυγου του επιτροπου της ενοριας, η οποια μολις ξεμπερδεψε απο την αρτοκλασια. Μονο το μπλε αυτοκολλητακι λειπει απο το πετο, ΙΝ Αγιας Θέκλας, ο Θεος μεθ'ημων.

Αλλα ας αφησουμε τη Λια προς το παρον και ας ριξουμε μια ματια στο περιβαλλον: το σκηνικό μαλλον φουτουριστικο για εκεινη την εποχη, θυμιζει εντονα ταινιες Τζεημς Μποντ. Κατι σιδεριες βλεπω, κατι σκαλωσιες, τσουληθρες πανω απο το κεφαλι της, ποιος ξερει τι ειχαν στο μυαλο τους οταν το στηνανε. Διπλα στη Λια μας μια τεραστια κοκκινη μπαλα γυμναστηριου, ευγενικη προσφορα των διοργανωτων για να ξεμουδιαζουν κομματι οι τραγουδιστες. Και ερχομαστε στο πιανο, το οποιο (συμπτωματικα άραγε;) ειναι ασορτι με την τραγουδιστρια και στο χρωμα και στο εκκλησιαστικο στυλ: αυτη η ασπρη λάκα κάτι σε κηδεία σε καθολική εκκλησία μου κάνει, το μόνο που λείπει είναι οι γλαδιόλες και οι κυρίες με τα καπελάκια-κουνουπιερες να μυξοκλαίνε. Α, και ο μακαρίτης. Σε φερετρο που ανοιγει το μισο καπακι εννοειται.


Τι θεση να πηρε η Κυπρος τοτε αραγε; Πρεπει να το κοιταξω.Δεν μπορει να μην επιβραβευτηκε καταλληλως αυτο το οπτικοακουστικο υπερθέαμα...

Για να κλεισω θα θυμήσω σε ολους σας το πανανθρωπινο και συγκλονιστικο μηνυμα, που δεν θα κουραστω ποτε να το βροντοφωναζω...




Η βία δεν είναι λύση, όμως η Λία είναι Βίσση!

Χεντ και σολντερς

Δεν ξερω αν είναι επειδή τις έβλεπα σε τρυφερή ηλικία, και διαπλαθόταν ο καταναλωτής μέσα μου, αλλά λατρεύω τις διαφημίσεις των early 90's, και θεωρω μάλιστα ότι μερικές ήταν πολύ πιο πετυχημένες από τις σημερινες, αν σκεφτείς ότι τις θυμόμαστε ακομα. Ας χαλαρώσουμε λοιπόν και ας απολαύσουμε μερικές:



Ο μέλλων υιός Γιάγκου Δράκου με μαλλί λάχανο και η μέλλουσα κυρία Μίνωα Κυριακού παίζουν Ρωμαίο και Ιουλιέτα σε κάτι που μοιάζει με παράσταση κολλεγίου. Μετά το σουξέ της παράστασης ένας απρόσεχτος τρομπονοπαίχτης σπρώχνει τη Μαρί (δε φταίει όμως αυτός, σου κόρναρε μαρή Μαρί ο κακομοίρης!) και της πέφτει το σαμπουάν, το οποίο για αδιευκρίνιστο λόγο κουβαλούσε μαζί της στην κουίντα. Ο Δράκος δείχνει ενδιαφέρον αλλά ανησυχεί μήπως του χαλάσει την κουπ και γίνει το κεφάλι του σαν της Μέδουσας, ενώ η Μαρί τον κυνηγάει με το χεντ και σολντερς και τον διαβεβαιώνει ότι είναι ακίνδυνο! Και κάνει και μια ντανιά με το μαλλί για να τον πείσει. Τον έπεισε προφανώς, καθώς βγαίνουν χαρωποί σε μια σκηνή κατευθείαν βγαλμένη από το saved by the bell και τα πλούσια μαλλιά τους ανεμίζουν ανεξέλεγκτα, ενώ παρακολουθούνε τα όσα λέει ο Φέρτης με ενδιαφέρον.




Ένα μάτσο σπορτσμεν και σπορτσγουιμεν κρατιόνται σε φορμα μέσα στο φαράγγι. Αυτή είναι
ζωή: Τι τρέξιμο, τι ποδήλατο, τι κανο-καγιακ, τι κολύμπι, τι σχοινάκι, τι μακρυα γαιδούρα, και τσουπ, να σου κι ανοίγει το καλαμπόκι να βγει το Φλώρα από μέσα. Ένας ηλίθιος πιάνει το καλαμπόκι από το μπάρμπεκιου και τσουρουφλίζεται, και το πετάει σε μια γκόμενα η οποία δε χαμπαριάζει (μάλλον δουλεύει σε ψησταριά και έχει συνηθίσει ,τι να πώ...) Και μετά τρώνε διάφορα υγιεινά: καλαμποκέλαιο στη σαλάτα, βούτυρο να λιώνει στα καλαμπόκια, καλαμποκέλαιο στο μπαρμπεκιου και δώστου τα βούτυρα στις φρυγανιές και η χοληστερίνη χτυπάει εξαψήφιο νούμερο. Αμ δε γίνεται έτσι η υγιεινή διατροφή αγαπητοί μου, οσο υγιεινό και να ναι το φλώρα θέλει και ένα μέτρο.





Μια διαφήμιση μες στη γλύκα! Τόσο που σιχάθηκα δηλαδή! Ένα κοριτσάκι χαιδεύει το σκυλάκι του, δύο μούλικα ανταλλάζουν σοκολάτες και φιλιούνται (η χαρά της τερηδόνας το νήπιο), ένα παιδάκι φέρνει κολατσιό στην καρώ πετσέτα (μα σε ποια εποχή ζούμε;) στον τορναδόρο πατέρα του, το φανταράκι ανοίγει τα πράγματα που του έστειλε η γρια μάνα του και μασουλάει ΙΟΝ διαβάζοντας το γράμμα της, ένας παππούλης την πέφτει σε μια γιαγιά δίνοντας της σοκολάτα και εκέινη αρχικά αρνείται γιατι δεν έχει τη μασέλα της μαζί, οι γονείς χαιρετάνε την κορούλα που πάει εκδρομή στο Ναύπλιο και ένας νταλικέρης μπαμπάς φέρνει στο παιδάκι του σοκολάτα αψηφώντας τις οδηγίες όλων των οδοντιάτρων. Ντροπής!





Σε γαμήλια δεξίωση με μια ιδέα απο Desperate Housewives ένας από τους καλεσμένους ορέγεται τη νύφη. Σπρώχνει παραπέρα την γεροντοκόρη οργανοπαίχτρα και αλλάζει το γαμήλιο εμβατήριο με κάτι πιο αλλέγκρο, ενώ κοιτάει τη νύφη με βλέμμα όλο υποννοούμενο. Η δε νύφη το σκέφτεται λιγάκι αλλά τελικά δεν αντιστέκεται στο γαλάζιο μάτι του γκόμενου. Αφήνει σύξυλο το γαμπρό,τον παπά και τις θείτσες, πετάει το μπουκέτο σε κάτι γιαγιάδες που μόνο το Χάρο παίζει να παντρευτούν (τσάμπα το μπουκέτο), αρπάζει τον παίδαρο και τρέχουν σε παρακέιμενο μπαρ να γιορτάσουν τον έρωτά τους.


ΥΓ: Μετά τρόμου διαπιστώνω ότι στις δύο τελευταίες διαφημίσεις τραγουδάει η Λία Βίσση! Τρίτο ποστ στη σειρά στο οποίο συμμετέχει (επίσης εδώ και εδώ). Με έχει στοιχειώσει; Να κάνω εξορκισμό; ΜΑΜΑΑΑΑΑ!!!

Κουιζ

Μη βαρεθείτε την εισαγωγή, είναι λίγο μεγάλη ομολογώ...

Ποιες είναι οι εικονιζόμενες;

α) Οι αδερφές Μπρόγιερ
β) Οι αδερφές Μαγγίρα
γ) Η Ελένη Λουκά στο τραγούδι με τη μικρότερη αδερφή της στο πιάνο
ή δ)...







Ναι λοιπόν, είναι οι αδερφές Βίσση, τον καιρό που βγάζανε δόντια ακόμα! Παρατηρήστε το ανέμελο μαλλί της μικρής Αννούλας και το ανελέητο φρύδι της μικρής Λίας. Παρατηρήστε ακόμα τη σεμνότητα με την οποία η Λία κοιτάει το πάτωμα όταν μιλάει για την μελλοντική καριέρα της, όπως επίσης και τη βεβαιότητα με την οποία η Αννούλα μιλάει για τα σχέδιά της (και την ομοιότητά της με την κυρία Λουκά όταν δίνει συνέντευξη).Που νά'ξερε τότε ότι μια των ημερών θα γνώριζε τον Καρβέλα, θα αποτύγχανε τρεις φορές στη Eurovision και θα ξύριζε το μισό της κεφάλι...

Τελευταίο και πολύ σημαντικό: η παρουσιάστρια! Θεά! Και μόνο το γυαλί να πάρεις δηλαδή δε θες τίποτε άλλο!

Και μην ξεχνάτε:"Η βία δεν είναι λύση, όμως η Λία είναι Βίσση!"

Θεοθεοθεοθεο δεσελενε....

Μετά από μέρες blogικής αδράνειας (και μετά από αίτημα των πολυπληθών αναγνωστών μου) αποφάσισα να επιστρέψω στην blogοσφαιρα με δοξα και τιμή! Και μάλιστα με νέο αφιέρωμα: Ελληνική Eurovision. Κάνοντας τις ψαχτικές μου στα συναφή βιντεάκια, διαπίστωσα ότι κάποια από αυτά είναι επιεικώς γραφικά, και οπότε σκέφτηκα... This is a job...for Marvin-man!

Πρώτος σταθμός ένα αρκετά υπερτιμημένο τραγούδι κατά τη γνώμη μου (και ξέρω ότι θα δημιουργήσω θύελλα αντιδράσεων, αλλά δε με νοιάζει κιόλας). Ο Σωκράτης λοιπόν, του οποίου δεν του έφταναν ό,τι του κάναν οι συμπατριώτες του, του έμελλε να πάθει και τούτο:να μάθει δηλαδή ότι είναι σούπερ σταρ! Ε σου λέει μόνο ο Jesus Christ θα είναι σούπερ σταρ; Τι δηλαδή, να μην προωθήσουμε και εμείς ένα εγχώριο προιόν στο σταρ σύστεμ; Ευτυχώς δηλαδή που δεν τον είπανε και εθνικό σταρ, θα τον έσουρνε στα δικαστήρια ο Ευαγγελόπουλος , και τον Σωκράτη, και τη στιχουργό, και την Ελπίδα και τη θεία της Ελπίδας μη σου πω.

Γι να είμαι δίκαιος όμως, τα δυνατά σημεία του τραγουδιού είναι σιγουρα η φωνή της Ελπίδας και η μουσική. Όσο για τους στίχους... φέρτε μου το περίστροφο...




Ξεκινάει λοιπόν το live της Eurovision με απόλυτα 70's αισθητική: Ο Ζορμπάς σε midi και ένας ασβεστομένος τύπος πάνω σε μία ζωγραφιστή κολώνα να παριστάνει τον δισκοβόλο. Κάνοντας κάτι ασυνάρτητες κινήσεις μεταξύ συρτακίου, Λίμνης των Κύκνων και αερόμπικ, τελικά ρίχνει τον δίσκο και σπάει κάτι ο αλήτης. Τζα! κάνουν πίσω από τους κίονες μια νεαρή Εβραιοπούλα και το Εβραϊκό alter ego του Θοδωρή Δρακάκη. Η φαντασμαγορία τελειώνει και ο Lefteris Halkiadakis ανεβαίνει στο podium.
Και να οι καλλιτέχνες! Σε ένα σκηνικό εμφανώς επηρεασμένο από το Star Trek, τόσο που νομίζεις ότι μόλις διακτινίστηκαν από τον γαλαξία GJU-60, αρχίζουν θεαματικά το τραγούδι με το κλασικό θεοθεοθεοθεο. Μάλιστα, στην πρώτη στροφή σε κάθε "θεο" γυρίζει και από ενας β-φωνης, ενώ στη δεύτερη στροφή σε κάθε "κερια" σκύβουν ρυθμικά σαν να πάθανε λουμπάγκο ο ένας μετά τον άλλο. Θεαματικό! Το χορευτικό συνεχίζει, μια δεξιάααα, μια αριστεράαααα, μια κέντρο και το χέρι στον αέρα. Τα δε ρούχα είναι απλά καθημερινά χιτώνια, που κρεμιούνται ωραιότατα και σαν κουρτίνες εαν χρειαστεί. Της Ελπίδας μάλιστα είναι κάπως πιο πλουσιοπάροχο, κρέμονται τα μανίκια έτσι μπουγιαδόρικα. Μα τι βλέπω; Ποια είναι η νεαρά με το μαλλί αλά Φάρα Φόσετ; Μην είναι η Πωλίνα; Και η αποδώ νεαρά; Με το μαλλί της Σελήνης; Μήπως είναι η Λία Βίσση; Ε ναι λοιπόν, αυτές είναι. Όσο για τους ακούρευτους-αξύριστους κυρίους αγνοώ την ταυτότητα τους, μήπως μπορεί κανείς να με βοηθήσει;

Κουπλέ τώρα και η Ελπίδα γυρίζει αργά και νωχελικά προς τα εμάς , με το ύφος του δανειολήπτη που του πήρε η τράπεζα το σπίτι. Οι β-φωνήδες μάς γυρνάνε την πλάτη αλλά όχι για πολύ, καθώς στη συνέχεια κάνουν ένα πρόχειρο τρενάκι, ενώ η Ελπίδα μας ενημερώνει ότι ο Σωκράτης είναι άγιο φως. Που και που πετάγονται να μας θυμίσουν ότι ο Σωκράτης είναι και σουπερ σταρ, αλλά αμέσως ξαναγυρνάνε στη δουλειά τους. Ρεφρεν ξανά και οι β-φωνήδες συνοδεύουν την Ελπίδα με ένα αμίμητο ουουουου, λες και έχει πανσέληνο και αφιονίστηκαν οι Λυκανθρωποι. Μια πόζα τελείως Άγγελοι του Τσάρλι και αρχίζουνε πάλι τα αριστερά-δεξιά-λουμπάγκο μπρος-λουμπάγκο πίσω. Το χορευτικό συνεχίζει ομοιοτρόπως, με την Πωλίνα να ανεμίζει τον χιτώνα της απειλητικά και να λέει "Σωκράτη εσύ σούπερ σταρ" σαν να λέει "πίσω και σας έφαγα", ενώ οι στίχοι ανακατεύουν ασυνάρτητα φιλοσόφους, θεούς, Πόντιους Πιλάτους, σουπερ σταρς, κεριά και λιβάνια (γιατί κυρία Τσώτου μου;), πάντα με τη συνοδεία των λύκων της στέπας που αλυχτάνε αγριεμένα.

Και μετά τους πείραξε ο Ρακιντζής με το ρυθμικό χορευτικό του...

ΥΓ: Η συγκεκριμένη Euorvision θα έπρεπε να ήταν η αποθέωση της γραφικότητας, αν σκεφτεις οτι την ίδια χρονία παρουσιάστηκε το Dschinghis Khan (Τζεγκινς Χαν), κλασσική 70's γκλιττερογλαμουρια!