21/06/2007

Είμαι ο κλόουν...Χαχαχαχαααααααα

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα μου στην ιστορία της Ελληνικής Eurovision επανέρχομαι με κάτι σπέσιαλ, το οποίο και απορώ πώς επελέχθη...







Η εν λόγω αοιδός είναι η Αφροδίτη Φρυδά, η οποία δεν ξέρω αν έκανε καριέρα μετά από αυτό τον ύμνο, και αν δεν έκανε καριέρα καθόλου εντύπωση δεν θα μου έκανε ομολογώ...

Η σκηνή φουτουριστική, τυπικότατη της εποχής της μπορώ να πω. Πέφτει η μουσική, η οποία θυμίζει έντονα τη μουσική του Ρετιρέ, και δυό μπεμπέκες ντυμένες κουφέτα πετάγονται σαν τις πορδές και κάνουν κάτι αηδίες. Από πίσω ένας εντυπωσιακά άχαρος ψηλέας με το σακάκι του Καραμανλή (του γέρου), πέντε νούμερα μεγαλύτερο, κουνιέται σαν τον Simon Le Bon, τουλάχιστον έτσι νομίζει. Και κάνει είσοδο η τραγουδιάρα... Μα τι τραγουδιάρα είναι αυτή! Ροζ μπομπον φουστανάκι με την ασορτί γόβα της Μπάρμπι της τρελοκοτσιδούς και με μαλλί έβαλα το δάχτυλο στην πρίζα καλέ βοήθεια. Μας λέει κάτι για ένα τσίρκο, προφανώς αναφέρεται σε όσους βρίσκονται επί σκηνής, και να σου ο Αχαρίδης την παίρνει αγκαλία με μια φούρλα. Καλέ, τραγουδάει κιόλας αυτό. Κι άλλη φούρλα και ο Αχαρίδης παίρνει τον πούλο και ορμάει στις μπεμπέκες. Η αοιδός μας ενημερώνει ότι έιναι ο κλόουν (ευχαριστούμε μαντάμ, το βλέπουμε και μόνοι μας), κολλάει και ένα σατανικό ΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑ, μπρρρ ανατρίχιασα. Οι άλλοι από πίσω χορεύουν,μα τι αχαροσύνη αυτός ο άνθρωπος, ούτε ο Χάρης Ρώμας πια, δεν μπορώ! (Δεν θα ασχοληθώ άλλο με τον κύριο, έχω φάει και ανακατέυομαι).
Μετά από αρκετά ΧΑΧΑΧΧΑΧΑΑΑΑΑΑ της λέαινας-Αφροδίτης, μια μικρή κακοντυμένη κλοουνίτσα έρχεται να συνοδέψει το σόλο του συνθεσαϊζερ με κολοτούμπες και κλακέτες (άσχετο), ενώ οι υπόλοιποι στέκονται ακίνητοι κι αυτή τριγυρνάει γύρω τους (μπράβο κύριε σκηνοθέτα, πολύ ωραία ιδέα, δεν το έχουμε ξαναδεί, πώς σας είπαμε, Δαλιανίδη μήπως;) Το άσμα τελειώνει με κάμποσα απανωτά ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ, και όσοι θεατές δεν την είχαν κάνει ήδη από την τρομάρα χειροκροτούν τρομαγμένοι για να μην ξαναγελάσει...

Tres chic, δε νομίζετε;

6 comments:

gsus said...

ΧΑΧΑΧΑ-ΧΑΑΑΑΑΑΑ
Τι να σχολιάσω πια, το καφέ τριχο ύννεφο που έχει κάτσει στο κεφάλι της;Τα αγαλματάκια ακούνητα στο τέλος;
Το φουτουριστικό σκηνικό από το υπερπέραν;
Α δεν σχολιάζω τίποτα, σιωπώ.

deggial said...

paniazia mou....
posh parakmh akoma tha ade3o se ayto to diestrameno blog??
re kathiki ti sou ftaime???

eprepe na pei kati gia to skiniko pou thimizei paixnidomixani apo ufadiko.pou xorevan?sthn othoni tou space invaders h tou zortal???
eleos...

oso gia tis delikates kinhseis tou b tragoudisth epeses mesa...o nai...xaris romas...

kai meta tous enoxlise o m.a.l.a.k.a.s. o rakitzis...

allh mia fora decadance....

Neverlandean said...

Συμφωνώ με τον/την "ο/η deggial είπε" (:P). Νομίζω ότι το στάδιο το αποτελειώνει! Ή μήπως το αποθεώνει;

ΧΑΧΑΧΑΧΑ!

:P

deggial said...

ton - o deggial

g for george said...

Προσωπικά το συγκεκριμένο τραγούδι -ο Θεός να το κάνει- έχει μείνει χαραγμένο στην μνήμη μου. Νομίζω ότι είχα κρυφτεί κάτω από την κουβέρτα όταν είχα δει την τότε συμμετοχή μας... δεν είχα νοιώσει περισσότερο ντροπιασμένος!!!!

Και δεν νομίζω να έχουμε ξαναστείλει κάτι τόσο χάλια, ΠΟΤΕ'.

gogoula said...

σορρυ αλλα και το ντιρι τρεχαντηρι μαλακια ηταν.οσο για το τραγουδι eurovision ειναι βρε παιδια.παντα κιτς δεν ηταν η eurovision?οτι στελναμε σουργελοτραγουδα(εκτος της Βοσσου)μια εποχη στελναμε.αυτο το ΧΑΧΑΧΑΧΑ της αοιδους δε θυμιζει ολιγον το τραγουδι τσε -τσε τσεγκις χαν που εχει κατι παρομοια χαχαχανητα??

Blog Widget by LinkWithin